Hotel Mama winkelmandje

De winkelwagen is leeg

Onze Bloggers

  • Thiery Thielemans
  • Greet Slikker
  • Rachelle Verhage
  • Leon Bakermans
  • Lucia Boer
  • Loes Wallet
  • Iris Berselli
  • Helen Muller
  • Angelique van Marle
  • George Hahn
  • Ria Schopman
  • Vanessa Bos-Steijn
  • Ylse van Lanen

Na drie jaar eindelijk weer samen ....

Eindelijk na drie jaar was het zover. En wat was ik zenuwachtig!
Met klamme handen van het zweet en met een versnelde hartslag stond ik te wachten. En alsof het een soort van instinct is: Ik herkende hem meteen... Zijn bouw en de manier van lopen kwamen mij zo bekend voor. Het kon niet anders als dat dit hem was. Langzaam kwam hij op mij afgelopen.

'Hoi' was alles wat hij zei. Niets meer en niets minder.
Ik keek hem aan en groette terug. Meteen voegde hij er aan toe: 'Ik zie er niet echt modieus uit hè, zo met die slippers onder een lange broek?'
'Ach, zo loop ik er ook vaak bij,' reageerde ik snel.

Mijn zweethanden en versnelde hartslag maakten plaats voor een warm gevoel. Jeetje, wat voelde dit goed!
We stapten in de auto, op weg naar Zierikzee. Onderweg praatten we als vanouds over koetjes en kalfjes en toch voel ik dat die drie jaar waarin we elkaar niet hebben gezien, een gat heeft geslagen in onze relatie. Ik voel namelijk wat afstand. Het voelt vreemd en vertrouwd tegelijk deze ontmoeting.

Samen rijden we richting de supermarkt om voor het eerst in drie jaar iets samen te gaan koken. Het voelt goed om weer samen te zijn maar toch is het raar om aan je bloedeigen zoon te vragen wat hij lekker vind om te eten, wat hij lust om te drinken. Het is gewoon vreemd om aan je eigen zoon allerlei dingen te vragen die voor andere ouders zo normaal en vanzelfsprekend zijn.

Onze avond samen is bijzonder en zó compleet. Het maakt het gemis dat ik de afgelopen drie jaar voelde meer dan goed. Ik ben zo blij als een klein kind en ik voel me een hele trotse papa. Ik ben zo blij en zo trots dat ik het liefst op een dak zou gaan willen staan om het van geluk uit te schreeuwen zodat iedereen mij kan horen.

Het is echt waar. Mijn zoon en ik hebben elkaar na drie jaar van gemis weer ontmoet. Hij heeft de trekjes zoals ik ze ook heb. Hij lijkt in zoveel dingen op mij en dat is bizar om te zien. Mooi en speciaal ook. Welkom terug in mijn leven Jeffrey!

Mijn hart huilt en ik pink een traantje weg ..
Van geluk, intens geluk!

 

Laatst aangepast op woensdag, 23 oktober 2013 22:17

3 reacties

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Gerelateerde items (op tag)

Boeken

Wannawears

Go to top