Hotel Mama winkelmandje

De winkelwagen is leeg

Ik schrijf een boek

Een boek schrijven, of het liefst meerdere, is altijd een grote droom van mij geweest.
Verhalen borrelen elke dag in me naar boven en mijn fantasie gaat aan een stuk door. Waar ik ook ben, ik zie wel weer iets dat ik in mijn hoofd omtover tot iets grappigs, geks of iets engs. Ik vind het heerlijk maar ik kan niet alles in een keer kwijt aan het papier natuurlijk.

Het papier, het lege papier, dat soms geduldig maar vaak ook ongeduldig zit te wachten tot er eindelijk wat op geschreven wordt. Gezien het herhaalde verzoek vanuit mezelf naar mezelf toe om nu toch eindelijk eens wat te gaan schrijven, ben ik dat dan ook maar gaan doen. Eén verhaal bleef maar terugkomen en uiteindelijk is het er allemaal uitgekomen.

Ik besloot ook op zoek te gaan naar een illustrator om het boek nog mooier te maken. Degene die ik vond was een lieve meid die het heel graag wilde doen maar ze is nog jong en volgt VWO onderwijs dus gaat het natuurlijk niet zo snel. Maar dat geeft niet merkte ik op een gegeven moment. We kunnen elkaar dingen leren want ook al is ze pas 17 jaar oud, ze is heel wijs voor haar leeftijd en heel volwassen. Haar ouders steunen haar tijdens elke stap van dit proces en zorgen ervoor dat ze zichzelf niet voorbij loopt.

Elke week bellen we even en bespreken we de volgende tekening. Daar zijn we nu een aantal maanden mee bezig en het einde is eindelijk in zicht! We zijn heel blij en kunnen niet wachten om de volgende stap te gaan zetten. We hebben ook geleerd in dit afgelopen jaar. Zij dat ze iets minder perfectionistisch mag zijn, zeker wanneer iemand zegt dat het goed is wat ze heeft gedaan. En ik heb geleerd om geduldiger te zijn en door geduldiger te zijn zal het boek uitkomen wanneer het de bedoeling is.

Ik ben er achter gekomen dat schrijven mijn passie is, ik weet dat ik nog heel veel moet leren, maar ik hoop dat, wanneer mijn doelgroep dit boek leest, zal voelen hoeveel liefde ik erin heb gelegd, samen met mijn illustratrice. Het was een mooi proces en ik kan niet wachten om me 1000% te gaan inzetten om dit tot een goed gevolg af te gaan ronden. Want ook al leest maar één persoon mijn boek ook dan ben ik al dolgelukkig!

Schrijven is mijn passie

In mijn eerste blog heb ik mezelf een beetje beschreven dus een eerste kennismaking is gelegd tussen ons. Sinds ik me kan herinneren hou ik van schrijven, lezen en alles daaromheen. Op de basisschool hadden we nog boeken met de niveaus A, B of C. A was voor de beginnende lezers wanneer je bij C aankwam, zat je op het ‘hoogste’ niveau. Ik weet nog dat ik me al snel bij het groepje C- boeken lezers mocht aansluiten van de klas en ook dat verveelde al snel. Tot ik op mijn twaalfde mijn eerste Engelstalige horrorboek las: ‘Gateway to Hell’ van Margaret Bingley over een paranormaal begaafde tweeling uit Egypte die het leven zuur komen maken van het echtpaar dat hen geadopteerd heeft na de dood van hun ouders. Hartstikke eng dat boek maar wel heerlijk om te lezen en ik verbeterde direct mijn Engels!

Toen al schreef ik veel verhaaltjes voor vriendinnen en ook teksten voor liedjes. Ik vond het geweldig om te doen en heb altijd al een rijke fantasie gehad wat dat betreft. Jarenlang is het schrijven sterk op de achtergrond gebleven wat veel frustratie bij mij heeft opgeleverd. Helaas zat ik in een situatie die mijn inspiratie niet ten goede kwam en legde ik me er destijds bij neer. Nu ben ik weer ‘vrij’ zoals ik dat zelf graag noem en begint het allemaal weer te (over)stromen in mijn hoofd. Zoveel gedachten en gevoelens over verschillende onderwerpen, zoveel ideeën voor kinderboeken, het houdt niet op.

Maar ik kan maar één ding tegelijk schrijven dus ik moet me zelf leren intomen wat dat betreft. Vorig jaar besloot ik om mezelf te concentreren op het schrijven van een kinderboek. Dit is me goed gelukt, al zeg ik het zelf (en niet alleen ik, ook mijn dochter van 10
J) en nu is het wachten op de laatste tekeningen van ‘mijn’ illustratrice.

Nog 8 illustraties te gaan. We kunnen niet wachten om het boek uit te gaan geven en het aan de wereld te gaan laten zien. En wanneer het zover is dat iedereen mijn boek kan kopen en lezen, schreeuw ik het van de daken (lees: deel ik het op Facebook en de rest van de social media die ik tot mijn beschikking heb) en zal ik trots op mezelf zijn dat ik het heb afgemaakt, op mijn manier en zonder horrortweelingen erin.

 

Boeken

Wannawears

Go to top